دیوان شکیب اصفهانی

دیوان شکیب اصفهانی - کد کتاب 38791

600,000 ریال

فرزند محمدحسین شمشیری، متخلص به « شکیب اصفهانی» در سال 1284ش در اصفهان متولد شد. این سرایندة با ذوق و خوش توفیق، تا سن بیست و سه سالگی، ضمن اشتغال، ظاهراً از علوم قدیمه بهره ای یافت و سطوح اولیة دانش های مرسوم حوزه ها را مانند ادبیات، منطق و کلام، به درس فرا گرفت. از دیوانش پیداست که از همان اوان زندگی، به شعر و معارف ادبی، دلبستگی تام داشته است و حافظه و حضور ذهن کم نظیرش باعث آمده تا با استماع سروده های شاعران معروف سبک عراقی و بازگشت، به مطالعة دواوین آنها بپردازد و بعضی از آن آثار را به ذهن بسپارد. به نظر می رسد با وجود این انس دائم و نیز حضور پیوسته در بعضی انجمن های شعر زمان، بیشترین توفیق او از مصاحبت و ارادت به سه سرایندة مشهور سدة اخیر، نصیب او شده باشد. نخستین ایشان سینای کرونی است که به سبب مصاحبتش در انجمن شیدا، شکیب به وی علاقة فراوان پیدا کرد و در فوتش ماده تاریخی سرود. دو دیگر رجبعلی گلزار است که شکیب در اوان زندگی اش و شاگردی او در پیشة قلمزنی اشتغال داشت و تا آخر عمر، نیز بدین کار مشغول بود. او بعدها خوش نشین مغازة عباسعلی آرام در چهارباغ شد. این دکان کتابفروشی و قلمزنی را یکجا گرد آورده بود. حضور شکیب در آنجا باعث شد که شاعران آن روزگار به آنجا دل ببندند و آن را یکی از دو سه پاتوق ادبی اصفهان سازند. اگر کسی نیز طالب بود سروده ای تازه به محک نقد صریح و بی پروا ببرد از زبان تیز او حذر نمی کرد تا نکته یابی های ژرف او را تحفه ببرد. سوم محمدحسین صغیر اصفهانی(1312-1390ق) است که شکیب رفاقتش با وی در اواخر زندگی اش اتفاق افتاد. گرایش او به معرفت، باعث شد که از بیست و هشت سالگی دست تولّا به ذوالریاستین شیرازی ملقب به مونسعلی شاه نعمت اللهی دهد و همین نکته حضور او را در محافل ذکر عرفانی مستمر ساخت. شکیب تا آخر عمر، عیسی وش، نقد تجرد را از کف ننهاد و با خواهرش در منزل شخصی خود، واقع در خیابان مدرّس اصفهانی زیست. او در پاره ای از عمر که دورة افول صنایع دستی بود و رونق پیش را نداشت- مانند دیگر اهل هنر- به عسرت زیست. گاهی نشانه هایی از این فقر مادی و تنگنای معیشت در شعرش بازتاب یافته است: ندانم شکیب از چه در عهد ما به مرگ است محکوم، هر بینوا اما هیچ گاه آبروی فقر و قناعت را مخدوش نساخت و از این باب، داستان ها در افواه دوستان و ارادتمندانش دارد. شکیب، به تصدیق معاشران و ارادتمندانش؛ صریح اللهجه و تند زبان، منیع الطبع، خوش پوش، عارف منش و خوش حافظه بود. او در حالی که چند سال آخر عمر را از تحولات ایام و دگرگونی های روزگار، تلخ کام بود و بویژه از آزار زبان برخی حاسدان و ساعیان، رنجش خاطر یافته بود؛ در عزلت و غریبی، سر به تیرة تراب نهاد و در دوم ذیحجه 1402ق/28شهریور1361ش فوت کرد و به دیار رب الارباب روی گذارد و در قسمت شمالی تکیة آغاباشی تخت فولاد مدفون گشت.

مشخصات فنی
نویسنده محمد رضا شکیب
مترجم -
گرد آورنده جلال الدین همایی
ناشر مشعل
سال نشر 1350
نوبت چاپ اول
ویژگی جلد گالینگور
اندازه وزیری
شماره برگ 500
جنس برگ سفید
کیفیت بسیار خوب
قیمت 600000 ریال

نظر خود را در مورد این کتاب اظهار نمایید.

حمل رایگان در اصفهان

محموله سفارشی در سراسر کشور در کمتر از 24 ساعت در دست شما
 

تخفیف ویژه و هدیه

هر روز به خریدهای بیش از 1,000,000 ریال
 

09133252344

7 روز هفته آماده پاسخ گویی